Avatar

Тэр нэгэн хүү өглөө болгон хичээлдээ явахдаа манай байшингийн хажуу талын замаар өнгөрдөг байлаа. Нэрийг нь мэдэхгүй тэр жаал миний нүдэнд бусад хүмүүсээс илүү өөр харагддаг . Саравчтай саарал малгай, цахилгаантай жирийн цамц, жинсэн өмд, байнга кет өмсдөг нь их сонин. Би тэгэхэд гэртээ өвчтэй хэвтдэг байлаа. Миний онош тодорхой байсан юм. Энэ бол намайг хүссэн дураараа явж, гүйж болохгүй хөлд тээглэсэн зангуу мэтийн зүйл байлаа. Намайг өглөө сэрэхэд аав, ээж 2 ажилдаа явсан, цайгаа уух гэж гал тогоо руу очихоор эгч коридорт тааран намайг үнсээд хичээлдээ явдаг байв. Хичээлээсээ чөлөө аваад 2 сар болсон бөгөөд одоо сургуулиа санаж, хүүхдүүдийн дунд орон инээж явахыг хүсдэг боллоо. Тэр хүү шиг ганцаараа биеэ дааж, хүмүүстэй харилцаж, чөлөөтэй агаар амьсгалан гүйхийг бас тэр хүүтэй танилцахыг хүснэ. Тэгээд шийдсэн юм, бусадтай харилцахаар... Оройн хоолон дээр гэр бүлийнхэндээ хоолойгоо засан байж хэллээ. – би сургуульд ахин сурмаар байна. Ахин найз нартаа болж хамт тогломоор байна гэлээ. – хүү минь хэрэггүй чи энэ байдлаар сургуульд сурч чадахгүй, банди нарт дээрэлхүүлж хөлөө эвдэлэхийг хүсээ юу гэлээ. – хэдий тийм байлаач би энэ байшинд өдөржин ганцаар байж тэвчихгүй нь. Энэ байшингийн цаана хүмүүс шинийг хийн, хүсэл мөрөөдлөө биелүүлж, минут болгон хөдөлж байхад яагаад би болдоггүй юм. Би ч гэсэн ТЭДЭНТЭЙ АДИЛ ааваа, би шилдэг эмч болж өөр шигээ золгүй хүмүүст, бас тэдний ар гэрийнхэнд тусламаар байна.. хэмээн дуу нь цаашаа орсоор эргэн хараад робот хөлөө зөөсөөр өрөө рүүгээ явав. Анар өрөөндөө ороод өөртөө яагаад яагаад гэсэн асуултуулыг асуусаар байв. Яагаад энэ амьдралд хүмүүс өвддөг юм болоо, хэрвээ би тэр хүүхэд байсан бол, хүмүүс нэгнийгээ ялгалгүй харьцдаг байсан бол гэгчлэн бодсоор харанхуй өрөөндөө өглөөг болгожээ. Харин манай зохиолд дурдагдах нөгөө дүр, Анарыг гэрийнхэндээ шийдвэрээ хэлэх үед 2 найзтайгаа гэр рүүгээ харьж явлаа. Гэртээ ороход нь ээж нь ширээн дээрээ хоёр аяга хоолтой угтдаг байв. Тэрээр 17 жилийн турш ээжтэйгээ амьдарсан бөгөөд одоо л нэг ээж нь сэтгэлдээ таарсан хүнтэйгээ учирч байгаа аж. Гэвч өөрийнх нь хүүхэд болох Маргадад энэ бүхнийг хүлээн авахад одоохондоо хэцүү байгаа бололтой. Маргадад төрсөн цагаасаа авхуулаад түүний гэр бүл гэсэн ойлголтонд нь аав гэж байдаггүй байлаа. Зөвхөн ээжтэйгээ л хамт байсаар ирсэн бөгөөд бусадтай тийм нийтэч биш, ээжтэйгээ ч илэн далангүй харьцдаггүй түүнд өөрийн гэсэн хүсэл мөрөөдөл ч үгүй чухам өдөр болгоныг л яаж, хурдан өнгөрүүлэх вэ гэсэн бодолтой явдаг нэгэн юм. Харин өрөөнийнх нь тавиур дээрх хуучин шинэ олон өнгийн хавтастай номнууд түүнийг энэ ганцаардлаас аварна. Тэдгээр номнууд Маргадыг дагуулан үзэсгэлэнт сайхан газар, өөр хаана ч байхгүй бүхий л ертөнцөөр аялан явах бөлгөө. Ийн явахдаа тэрээр энэ хорвоогоос холдон холдон явсаар л, түүний анд ганц хуудсыг нь эргүүлэн унших номнууд гэдгийг мэдэрсээр байсан.

Миний наран. Энэ шүлгийг нэгэн гишүүнийхээ хүсэлтээр оруулав. Хайрандаа шатаж байсан андын минь захидал болой.. Дэлгэрэнгүй»

Ер нь бол энэ анхных нь, тэгээд уншиж үзээд санал шүүмжлэлээ үлдээгээрэй. Дэлгэрэнгүй»

Блогшрол, Бодлогшрол эхлэх шив.... Дэлгэрэнгүй»

нэг тийм сайхан үг сонсмоор...байна Дэлгэрэнгүй»

мэдэхгүй ээ бичээд байсан бодол санаа минь дэс дарааллаа алдчихаж.... Дэлгэрэнгүй»

Бид нар саяхан энэ аргыг ABC гэж үзээд байлаа, одоо дарааллыг нь өөрчилж сурах шаардлага гарах нь Дэлгэрэнгүй»

Салхи оруулсангүй удлаааа. Ганц нэг нүх гаргадаг юм уу... Дэлгэрэнгүй»

Өөрийн хариуцлагыг ухамсарлах ину Дэлгэрэнгүй»

1 сар болохнэээ цаана чинн Дэлгэрэнгүй»

Мялаалга

Гүйцээн бичив.

 Дэлгэрэнгүй»

Өнгөрсөн, одоо, ирээдүйн аль ч орны хар цагаан хүмүүс түүнийг орчуулгагүйгээр ойлгож хэрэглэж чадна Дэлгэрэнгүй»

Юм бодуулхаар л өгүүллэг байна, уншаад таалагдхаар нь тавимар санагдааад...

Бодлоо хуваалцаараа хүмүүсээ

 Дэлгэрэнгүй»

ЭНЭ БИЧЛЭГ НАДАД ИХ ТААЛАГДСАН. Тийм болохоор оруулчлааанх уншихад их гоё санагдсан, энд байгаа зарим зүйлийг би бас хүмүүст бэлэглэдэг юм байна лээ. ХАРИН ТА...
 Дэлгэрэнгүй»

Би гэдэг бие хүнийхээ талаар Анх бодсон бодлуудаа цаасан дээр буулгасан нь
 Дэлгэрэнгүй»